ELKE REIS BEGINT BIJ DE EERSTE STAP

Marloes van der Meulen [43]
Adviseur Acceptatie en Beheer

Drie maanden vrij en twintig doelen.

​Deze zomer nam ik drie maanden vrij. Wat een luxe en wat hebben we er van genoten. Bewust zelf vrij nemen en tijd maken voor je gezin en andere activiteiten, het doet wat met je. Een paar collega's keken raar op. Onzekere tijden, kans op baanverlies, misschien heb je volgend jaar al geen baan meer? Allemaal redenen om het niet te doen. En dan toch de keus maken om “gewoon” met sabbatical te gaan. Ja, heel graag zelfs.

Je verzint honderd dingen die je zou willen doen als je zomaar vrij bent. En als je verwachtingen te hoog zijn, dan valt het tegen wat je kan doen op een dag. Ik kies bewust voor een alles-is-goed-modus. Dat houd voor mij in: geen schuldgevoel over wat niet gedaan is. Blijkbaar is het op dat moment niet belangrijk genoeg (anders doe je het wel). Uren niks doen is goed. Vier keer per week bij het zwembad zitten omdat het mooi weer is, is goed. Een lege agenda geeft ruimte om spontaan koffie te drinken met een bekende die je tegenkomt of vandaag bedenken dat je morgen naar de sauna wilt. De enige datum die met rood omcirkeld staat, is de dag dat we naar Bangkok vliegen. Onze jongens willen 24 uur voor vertrek nog op een rommelmarkt staan om extra vakantiegeld te verdienen. Je hebt door het “niet-werken-gevoel” ook de energie om te zeggen: “goed plan jongens, pak de spullen maar in”. Dat we onze reis niet van dag tot dag plannen, besluiten we al veel eerder. We zijn tenslotte vrij!

Zes weken lang reizen we in een langzaam tempo door Thailand en Cambodja. Onze rugzakken vullen zich met nieuwe ervaringen. En door de ogen van onze kinderen Azië zien, is meer dan geweldig. Met veel energie en een hoofd vol ideeën en plannen ga je daarna weer aan het werk. Ik gooi het roer niet om, ik weet nog steeds niet wat ik precies worden wil, maar diep van binnen zijn er waakvlammetjes wat harder gaan vlammen. Zoals ik al zei: het doet wel wat met je!

Wat ook iets met ons doet, is ons bezoek aan COLT als we in Phnom-Penh zijn. Ik zet me in Nederland regelmatig in voor de kinderen die wonen in het kindertehuis. We kunnen nu met eigen ogen zien hoe de kinderen wonen en leven. Indrukwekkend. Als ik weer aan het werk ben, lees ik op het intranet een oproep van de Achmea Foundation om een pitch te schrijven voor je goede doel. De twintig doelen met de meeste stemmen ontvangen een eenmalige donatie. Ik doe mee en ik heb vorige week gehoord dat ik door ben naar de laatste ronde.

 20140708- 007.jpg
Morgen gaat de stembus open. Ik deel mijn verhaal met collega's en vertel waarom ik vind dat COLT een donatie van 5.000 euro verdient. En dan hoop ik dat mijn collega's hun stem geven aan de kinderen. Als COLT bij de laatste twintig doelen eindigt, verbeteren de kansen van meer kinderen. Het geld zal besteed worden aan de bouw van een Day Care Center. Kleine kinderen kunnen hier veilig de dag doorbrengen en het geeft de moeders de kans om te gaan werken. Het besef van je eigen luxe positie en de kans die je krijgt om vrij te kunnen nemen, maakt de herinnering aan deze zomer alleen nog maar waardevoller!

Opmerkingen

Leuk

Leuke column Marloes!!

Groetjes,
Wim Bakker
 op 10-11-2014 9:02

Mooi geschreven

Mooi geschreven, recht uit je hart!
 op 11-11-2014 11:14

Hartstikke goed idee!

Een heel goed plan, Marloes!!!! En ook heel erg dapper!

Groetjes, Suzanne van Dalen.
 op 17-11-2014 1:21

Inspirerend

Inspirerend en ik hoop dat het goede doel gekozen wordt!
 op 20-11-2014 13:06

Het is gelukt!

COLT krijgt 5.000 euro van de Achmea Foundation. Alle collega's die op COLT hebben gestemd: dankjewel!

Marloes van der Meulen
 op 26-11-2014 14:19

Opmerking toevoegen

Titel


Hoofdtekst *


Bijlagen

CAPTCHA
Change the CAPTCHA codeSpeak the CAPTCHA code