JE BENT ZELF HET VENSTER WAARDOOR JE NAAR DE WERELD KIJKT

Thea Freudenberger [48]
Programmamanager

Keuzes maken en dromen najagen

Keuzes maken rondom school en studie, ons leven staat er vol van. Voor mijn kinderen begon het al met de keuze van de basisschool. Een situatie die bij mijn ouders vroeger niet aan de orde was, maar tegenwoordig is ook de keuze van de eerste school van je kind vaak al een hele bewuste.  

Vervolgens de vraag naar welke middelbare school je kind gaat. Waarbij, naast de Cito-uitslagen, het advies van de leerkrachten van de basisschool steeds meer bepalend is. Uiteraard heeft de leerkracht een helder beeld, maar je bent toch ook wel afhankelijk van hoe de ‘klik’ tussen je kind en de leerkracht is. Mijn zoon heeft de overstap naar de middelbare school van zijn voorkeur kunnen maken, zonder beeld te hebben waar zijn leerpad hem zou brengen. Als kind had ik ook geen scherp beeld voor ogen wat ik ‘later wilde worden’. Dat is gaandeweg op mijn pad gekomen, gegroeid door ervaringen en inzichten.
 
Inmiddels zit mijn zoon in de derde klas van de middelbare school, de fase van profielkeuze. Waarbij een keuze gemaakt moet worden voor de richting die je verder gaat volgen en waarin je eindexamen gaat doen. Een beslissing die invloed kan hebben op welke studierichtingen later wel of ook juist niet meer mogelijk zijn. Mijn kinderen weten beiden vooral welke vakken ze niet leuk vinden op school en kijken uit naar het moment dat ze deze kunnen laten vallen. Scheikunde, natuurkunde, biologie; ze slaan zich er met de nodige weerzin door heen. Niet geheel onherkenbaar trouwens.
 
De school van mijn zoon begeleidt de kinderen zorgvuldig bij deze keuze, reikt ook competentie en interessetesten aan. Waarbij ik me realiseer dat we kinderen opleiden voor beroepen, waarvan sommigen ook zeker zullen verdwijnen. De arbeidsmarkt verandert ontzettend snel, de technologische spurt en innovatieve disruptie maken korte metten met beroepen. En er ontstaan beroepen waarvan we nu het bestaan nog niet voorzien.
 
Binnen Achmea wordt hier ook aandacht aan besteedt. Medewerkers worden continu uitgedaagd zich te blijven ontwikkelen, verder te kijken dan je huidige werk. Het wordt door alle veranderingen steeds belangrijker. Ook ik blijf mijzelf uitdagen, mijn leerpad blijft in ontwikkeling. Pensioen staat inmiddels op mijn studielijst. Als aspirant bestuurslid van Stichting Pensioenfonds Achmea volg ik een pensioenopleiding, een boeiend en leerzaam traject. Pensioenen, de meeste mensen interesseren zich er maar weinig voor. Het is mijn ambitie het pensioen naar de belevingswereld van mensen te halen, collega’s te interesseren voor hun pensioen.
 
Bij mijn zoon zijn de uitslagen niet verrassend. Hij is er wel uit welk profiel het gaat worden, die keuze is gemaakt. Met een voorkeur voor de economische vakken liggen er genoeg mogelijkheden open. Een studierichting die hij beschouwt als een basis, als plan B. Want diep in zijn hart jaagt hij een droom na. Misschien een beetje groot en makkelijk om nu al te roepen ‘dat gaat je niet lukken’, maar ik steun zijn droom. Stap één is je dromen uitspreken en ervoor gaan. En als je dromen je niet een klein beetje bang maken, zijn ze niet groot genoeg!
 

Opmerkingen

Er zijn geen opmerkingen bij dit bericht.

Opmerking toevoegen

Titel


Hoofdtekst *


Bijlagen

CAPTCHA
Change the CAPTCHA codeSpeak the CAPTCHA code