THERE CAN BE ONLY ONE

Martijn Dood [40]
Online Consultant

ZZB'er

​Ik ben een zelfstandig ondernemer. Zonder eigen bedrijf. Een ZZB’er. Ik sta niet ingeschreven bij de KvK, maar ik voldoe aan meerdere maatstaven voor zelfstandig ondernemerschap. Zo overschrijd ik ruimschoots het conventionele aantal werkuren van 40 uur per week. Wekelijks zit ik op  80 tot 90 arbeidsuren. Dat ik die niet allemaal aan mijn broodwinning besteed, maakt me niet minder ondernemend, noch minder zelfstandig.

Loonslaaf

In mijn werkende leven ben ik twee keer ‘voor mezelf begonnen’. De eerste keer was puur opportunisme: websites verkopen in 1996 terwijl het world wide web net was uitgevonden. De tweede poging om websites te verkopen in 2000 was een stuk succesvoller. En zo zat ik aan tafel met  klanten die van alles wilden met erg weinig budget. Netwerkbijeenkomst na netwerkbijeenkomst bezocht ik op zoek naar opdrachten, terwijl de deadlines van de opdrachten die ik had binnengehaald in m’n nek hijgden. Er kwam geld binnen, maar rijk worden wilde maar niet lukken. Helemaal niet als ik ook nog zou doen aan pensioenopbouw en zaken als een arbeidsongeschiktheidsverzekering.

Enigszins ontdaan koos ik in 2003 voor loondienst. 32 uur per week nam ik het juk van de ‘loonslaaf’ op me. Ik wisselde regelmatig van rol waardoor mijn werk steeds weer nieuwe uitdagingen bood. Buiten dat werk kocht ik een huis, trof ik een toekomstige echtgenote, kreeg drie kinderen en kocht opnieuw een huis. En zo werd het 2016.

Ondernemen

Ondernemen is kansen zien en die kansen trachten te benutten. Dat kan in de vorm van jezelf verhuren als online marketeer of door een bistro te beginnen, maar waarom zou ‘kinderen op de wereld zetten’ niet tellen in dit verband? Vloeien kinderen niet voort uit het idee dat het beter kan en dat jij daar een bijdrage aan kunt leveren? En als je vanuit datzelfde vertrekpunt het op je neemt om een nieuwbouwwoning om te toveren tot een aangenaam huis? Dan zie je toch ook een kans die je, letterlijk en figuurlijk, met beide handen aanpakt?

En zo besteed ik 80 tot 90 uur aan mijn verschillende ondernemingen en probeer deze, zo elastisch mogelijk, tot een goed einde te brengen. Elastisch, inderdaad. Want kinderen, nieuwbouw en een rol als product owner vragen om voortdurende aanpassing van de planning en afstemming met anderen. Ik krijg veel energie van alles tegelijk doen, maar alleen als zaken lukken.

Mijn collega’s gaan er vanuit dat ik zelfstandig kan besluiten wat er op welk moment belangrijk is. Daardoor kan ik voor de kinderen zorgen als ze ziek zijn, de keukenmonteur wijzen op de verkeerde plek van dat ene keukenkastje of zorgen dat nieuwe productpagina’s van de producten van Centraal Beheer op de website worden gezet zoals afgelopen week de nieuwe pagina’s en rekentools voor de Overlijdensrisicoverzekering.

Mijn collega’s bieden mij de elasticiteit om zelfstandig te kunnen ondernemen en zo ben ik vandaag de dag meer zelfstandig ondernemer dan ik ooit ben geweest toen ik dacht te werken voor mezelf.

Opmerkingen

Re: ZZB'er

Mooi verhaal Martijn! Erg leuk geschreven en ik denk dat het herkenbaar is voor ons allemaal :-)
 op 3-2-2016 18:01

Opmerking toevoegen

Titel


Hoofdtekst *


Bijlagen

CAPTCHA
Change the CAPTCHA codeSpeak the CAPTCHA code